کریسمَس (به انگلیسی: Christmas) (به فرانسوی: Noël) روزی است که برپایه گاهشماری مسیحیان زادروز عیسی دانسته میشود و بزرگترین جشن مسیحیان جهان میباشد. مسیحیان این روز را با آیین های ویژه برگزار میکنند. برای نمونه درخت کریسمس را میآرایند و شخصیتی به نام بابانوئل در این روز پیشکش هایی به مردم میدهد. بیشتر مسیحیان این جشن را در ۲۵ دسامبر برگزار میکنند. ریشه تاریخی : سرچشمه این جشن را در مهرپرستی -که کیش رومیان پیش از گرویدن به مسیحیت بود- میدانند.
"کریسمس"، جشنی که هر ساله نوید آغاز سال نوی میلادی را به جهانیان میدهد، یک جشن مذهبی برای مسیحیان است که در طول تاریخ خود، دگرگونیهای بسیاری را تجربه کرده است. آنگونه که از تاریخ بر میآید، کریسمس در قرن چهارم میلادی که امپراطوری روم (بیزانس) بطور رسمی آیین مسیحیت را پذیرفت، در دنیای غرب رایج شد و به مرور زمان، نشو و نما گرفت.مورخان میگویند این جشن گرچه متعلق به مسیحیان است اما در اصل از ایران باستان و آیین "مهر" (میترائیسم) گرفته شده و به همین دلیل، با دی و شب یلدای ایرانی همزادی و اشتراکات فراوان دارد. آنان در این زمینه به اختلاف نظرهای موجود بر سر سالروز ولادت حضرت عیسی(ع) استناد میکنند و میگویند که بحث میان بزرگان عالم مسیحیت و تاریخ نگاران درباره روز میلاد آن حضرت چنان زیاد است که نمیتوان در این باره، روزی را مشخص کرد.زمان "کریسمس" اکنون نیز میان شاخههای مختلف مسیحیت اعم از ارتدوکس ، کاتولیک و پروتستانها، متفاوت است و هریک، مبنایی را برای آن تعیین کردهاند گرچه همگی به سالروز تولد "مهر" (میترا) - خدای پاکی- در ایران باستان نزدیکند. آداب و رسوم کریسمس نیز در طول زمان دچار دگرگونیهای بسیار شده است بهگونهای که میگویند هدیهدادن و شیرینیهای متنوع و رنگارنگ آن در قرن نوزدهم میلادی توسط تاجران یهودی در اروپا رایج شد. عده بسیاری نیز معتقدند که "بابانوئل"، شخصیت افسانهای که مسیحیان را در ایام کریسمس با هدایای خود، خوشحال میسازد، در واقع از عمو نوروز ایرانی الهام گرفته و در ابتدا، لباسی سبز بر تن داشته است. علت تغییر رنگ بابانوئل به لباس قرمز مشخص نیست و به همین دلیل، امروزه عدهای - به طنز یا جدی- معتقدند که شرکت کوکاکولا، چنین رنگی را به آن داده است. بابانوئل پیش از این به کودکان هدیه میداد اما چند دهه است که به لطف تبلیغات دنیای مصرف، دادن هدیه به بزرگان را نیز مد کرده است.
Let us rejoice indeed
For this is the day of Eid
CHORUS:
La ilaha illallah
Muhammad rasulallah
La ilaha illallah
Muhammad rasulallah
‘Alayhi salatullah
‘Alayhi salatullah
Children are wearing new clothes
Bright colours fill the streets
Their faces full of laughter
Their pockets full of sweets
Let us rejoice indeed
For this is the day of Eid
CHORUS
Mosques are full of worshippers
in rows straight and neat
Their Lord they remember, His name they repeat
Their hands are raised to the sky
They supplicate and plead
On this blessed day
Forgive us they entreat
Let us rejoice indeed
For this is the day of Eid
CHORUS
People are giving charity
And helping those in need
In giving they’re competing
Today there is no greed
Let us rejoice indeed
For this is the day of Eid
CHORUS
Enemies embracing each other
All hatred is buried
Everyone is celebrating
Greeting everyone they meet
Let us rejoice indeed
For this is the day of Eid
No new years's day
to celebrate
no chocolate covered candy hearts to give away
no first of spring
no song to sing
in fact here's just another ordinary day
No April rain
no flowers bloom
no wedding saturday within the month of June
But what it is
Is something true
Made up of these three words that I must say to you
I just called to say I love you
I just called to say how much I care
I just called to say I love you
And I mean it from the bottom of my heart
No summer's high
No warm July
No harvest moon to light one tender August night
No autumn breeze
No falling leaves
No even time for birds to fly to southern skies
No libra sun
No Halloween
No giving thanks to all the Christmas joy you bring
But what it is
Though old so new
To fill your heart like no three words Could ever do.
I just called to say I love you
I just called to say how much I care
I just called to say I love you
And I mean it from the bottom of my heart.
I just called to say I love you
I just called to say how much I care
I just called to say I love you
And I mean it from the bottom of my heart
Of my heart
Of my heart
THE ALPHABET OF LIFE
There is no place to stay, there is no one to rely on, there is no special subject for thinking, there is nothing more. Let's leave here, come on…let's go...
If You Forget Me
I want you to know
one thing.
You know how this is:
if I look
at the crystal moon, at the red branch
of the slow autumn at my window,
if I touch
near the fire
the impalpable ash
or the wrinkled body of the log,
everything carries me to you,
as if everything that exists,
aromas, light, metals,
were little boats
that sail
toward those isles of yours that wait for me.
Well, now,
if little by little you stop loving me
I shall stop loving you little by little.
If suddenly
you forget me
do not look for me,
for I shall already have forgotten you.
If you think it long and mad,
the wind of banners
that passes through my life,
and you decide
to leave me at the shore
of the heart where I have roots,
remember
that on that day,
at that hour,
I shall lift my arms
and my roots will set off
to seek another land.
But
if each day,
each hour,
you feel that you are destined for me
with implacable sweetness,
if each day a flower
climbs up to your lips to seek me,
ah my love, ah my own,
in me all that fire is repeated,
in me nothing is extinguished or forgotten,
my love feeds on your love, beloved,
and as long as you live it will be in your arms
without leaving mine.
happy new year
Did you know that those who
appear to be very strong in heart,
are real weak and most susceptible
One young student was graduating from university. He had seen a beautiful sport car in an exhibition that had being attract him, and he knew that his father could buy that, and then said to father. J
When the day of graduation party became, young man waited to father till offers the car. Next morning, at last father invited him to his studying room. Father said that how much honor and like him, then gave son an amazing box. Young man became a little disappointment but open box curiously and sew a leathery cover holy book. He became angry and said father with high loud: having so much money and give me this book!? And he left home without book. , & :-O
After years young man got successful at his work. He had beautiful house and family but understood his father had become so old and he thought go to see him. He hadn't seen father after graduation. When he was prepared to go, he got a telegraph that had written his father has died and forgiven his possessions to son. He had to go there as soon as possible and care possessions. When he arrived there got uncomfortable and regretted deeply. * N
He started to look for his father's important proofs and sew that holy book where he set many years ago. While he was crying opened the book and started leafing. When he was reading, a car key fallen to ground from between pages. L
There was a label that been written on it car seller name, that young man wanted to buy his car. On the label was written date of graduation and is receipted all…
Why Worry?!!!
There are only two things in life to worry about:
Whether you are well
Or whether you are sick.
If you are well, then there is nothing to worry about
But if you are sick;
There are only two things to worry about:
Whether you are going to get well
Or whether you are going to die.
If you get well, then there is nothing to worry about.
But if you die;
There are only two things to worry about:
Whether you are going to go to heaven
Or whether you are going to go to hell.
If you go to heaven, then you have nothing to worry about.
But if you go to hell;
You'll be so busy shaking hands with all your friends,
That you won't have time to worry!
So, Why Worry?
Be Happy
Do not cry if the Sun sets at the end of the day, because the tears
will not let you enjoy the beauty of the Stars.
Blessings
The man whispered
God, speak to me!
And a meadowlark sang…
But the man did not hear.
So the man yelled
God speak to me!
And the thunder rolled across the sky…
But the man did not listen.
The man looked around and said
God let me see YOU!
And a star shone brightly…
But the man did not notice.
And the man shouted
God show me a miracle!
And a life was born…
But the man did not know.
So, the man cried out in despair
Touch me God and let me know that YOU are here!
Whereupon God reached down and touched the man…
But the man brushed the butterfly away and walked on.
Don't miss out on a blessing, because it isn't packaged the way you
expect…
A man risked his life by swimming through the
treacherous riptide to save a youngster being
swept out to sea.After the child recovered from
the harrowing experience,he said to the man
"thank you for saving my life"
the man looked into the boy's eyes & said
"That's okay,kid.Just make sure your life was worth saving"
Treacherous = not to be trusted
Riptide = causing a violent disturbance in the sea
Swept = to move,remove
Harrowing = extremely frightening & upsetting
Forever in my heart
In this world things come and go,
And we can't know what the future may hold.
Nothing really stays the same,
And when we least expect it our lives are changed.
If something ever changes
And we happen to lose touch
Please know that I'll always think of you
And miss you very much.
So before the world changes
I just wanted to say
I'm thankful that we're friends
Yesterday and today.
With time and fortune on our side
I hope we never part
But if we do, remember you
Are forever in my heart!
- What…what do you really think about me?
- ( ).
- What's your real feeling?Look at me,I'm talking to you.
- ( ).
- For God sake,say something.
- ( ).
- I'm leaving you.What the hell are you looking at by that goddamned window?
- ( ).
- Isn't it important?I'm leaving you.
- ( ).
-…Bye.[shuts the door]
-Take a great care of your new love…,darling!

سال ۲۰۰۸ میلادی مبارک .
happy new year for all





كنكاشى درباره علل افزايش مصرف دخانيات در دانشگاهها
يكى از معضلات امروز جامعه ما، گسترش روزافزون استفاده از دخانيات، به ويژه سيگار، در ميان مردم و به خصوص جوانان است، در ميان دانشجويان نيز طى ساليان اخير، مصرف سيگار و حتى كشيدن قليان رشد داشته است. به همين خاطر، اين بار براى پرسش از علت مصرف سيگار و قليان، به سراغ دانشجويان رفته، از نظرات آنها اطلاع پيدا كرديم. قبل از ورود به بحث اصلى، بد نيست اين را هم بدانيد كه «بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانى، روزانه حدود 13 هزار و پانصد نفر در دنيا بر اثر بيمارىهاى مرتبط با مصرف دخانيات، جان مىبازند. محققان معتقدند كه زيان كشيدن قليان، بسيار بيشتر از استعمال ساير انواع دخانيات و حتى سيگار است.
رضا حسينىپور، دانشجوى رشته فيزيك، با بيان اينكه سيگار كشيدن در بسيارى از دانشگاههاى كشور، متأسفانه به يك امر كاملاً عادى تبديل شده است، گفت: در حالى كه در تلويزيون و در فيلمها و اخبار از مضرات سيگار كشيدن سخن گفته مىشود، اما متأسفانه در فضاى دانشگاه، همتى براى مقابله با سيگار وجود ندارد و حتى علناً در بوفههاى دانشگاهها هم، سيگار فروخته مىشود؛ حال آن كه از جامعه نخبه دانشگاهى، انتظار ديگرى مىرود.
وى همچنين افزود: دانشجويانى كه در خوابگاه و يا فضاى باز دانشگاه سيگار مىكشند، بايد توجه داشته باشند كه افرادى كه با آنها در يك اتاق خوابگاهى زندگى مىكنند، از اين سيگار كشيدنها آسيب مىبينند؛ حتى پزشكان معتقدند كه دود سيگار، سبب چشم درد، آلرژى و ناراحتىهاى معدهاى در اطرافيان فرد سيگارى مىشود. علاوه بر اين، استعمال سيگار توسط فرد، باعث تغيير رنگ دندانها و بوى دهان او و نيز موجب آزار و اذيت ديگران مىشود.
احسان مولودىزاده، دانشجوى رشته ادبيات فارسى نيز با بيان اينكه سيگار كشيدن در جمعهاى دانشجويى و به خصوص در خوابگاهها، مثل غذا خوردن و تخمه شكستن شده است، گفت: من بارها ديدهام كه برخى از همكلاسىهاى خودمان، به ويژه در شبهاى امتحان، براى آن كه بيشتر بيدار بمانند و درس بخوانند و همچنين اضطراب كمترى داشته باشند، پكى به سيگار مىزنند و حتى ديگران راهم دعوت به سيگار كشيدن مىكنند. وى همچنين ادامه داد: به نظر مىرسد كه مصرف دخانيات، به ويژه سيگار در ميان دانشجويان، نشانه مردانگى تلقى شده است و بعضىها نيز سيگار كشيدن را پُز روشنفكرى! مىدانند و به خيال خودشان با كشيدن سيگار برگ، شبيه امثال ماركز مىشوند. چند وقت پيش يكى از دوستان من كه گاهى اوقات سيگار مىكشد، به همين موضوع اشاره و به آن هم افتخار مىكرد.
رضا سويلى، دانشجوى مقطع كارشناسى ارشد رشته فلسفه است. او مىگويد: خواهر من در حال حاضر، دانشجوى مقطع كارشناسى يكى از دانشگاههاست. خودش تعريف مىكرد كه در درون خوابگاه، بساط قليان كشيدن دختران دانشجو فراهم است و معمولاً در هر بلوك خوابگاهى مىشود چند اتاق را پيدا كرد كه پاتوق اين گونه دانشجوهاست. علاوه بر اين، سيگار كشيدن هم در ميان برخى از آنها به چشم مىخورد. با اين وجود، مسئولان خوابگاهها، چندان اهميتى به اين مسئله نمىدهند و حتى تذكر جدى هم نمىدهند كه اين، واقعاً تأسفبار است. خود من اوايل فكر مىكردم كه دختران دانشجو، اصلاً دنبال اين جور برنامهها نيستند؛ اما با اين اوصاف، بايد فكرى هم به حال آنها كرد!
حرفهاى اين دانشجو كه البته به نقل از خواهر دانشجويش بود، موجب شد تا از سر كنجكاوى چرخى در دنياى اينترنت بزنم تا در اين باره آمارى پيدا كنم كه موفق به ديدن سايت سازمان زندانها و اقدامات تأمينى و تربيتى كشور شدم. در اين سايت، چنين آمده بود: «تحقيقات علمى حاكى از افزايش 3 برابرى ميل به مصرف سيگار، در بين دختران دانشجو، نسبت به دانشجويان پسر مىباشد».
يكى از دانشجويان كه نخواست نامى از او در گزارش برده شود و البته به قول خودش، گاهگاهى پكى به سيگار مىزند، در گفتوگو با ما اظهار داشت: شما خبرنگارها و مطبوعاتىها، بىخود يك مسئله را بزرگ مىكنيد! مگر سيگار كشيدن يك دانشجو، چه ايرادى دارد؟ سيگار كشيدن كه اولاً حرام نيست و ثانياً مواد مخدر هم به حساب نمىآيد كه بگوييد جرم است و مجازات خاصى خود را دارد. او همچنين درباره قليان كشيدن دانشجويان گفت: اگر واقعاً قليان كشيدن ايراد دارد، پس چرا در پاركها و قهوهخانهها اجازه مىدهند كه مردم قليان بكشند. گذشته از اين من شنيدهام كه قليان كشيدن نه تنها ضررى ندارد، براى آرامش اعصاب و روان هم خوب است؛ پس چرا مىگويند كه قليان نكشيد؟
قاسم شعبانى، دانشجوى سال دوم رشته حقوق است. او حرفهاى خود را اين گونه آغاز كرد: ترم اولى كه وارد دانشگاه شدم، نشريه دانشجويى كه مطالعه مىكردم، چنين آمده بود: بر اساس آمار يكى از خبرگزارىهاى معتبر بينالمللى، در 75 درصد فيلمهاى هاليوودى، نقش اول فيلم، دخانيات استعمال مىكند. فيلمهاى غربى، جوانان ما را به مصرف سيگار دعوت مىكنند و متأسفانه در بسيارى از فيلمهاى سينمايى ما نيز اين مسئله به شكل محدودترى وجود دارد. بسيارى از دانشآموزان، در دوره دبيرستان با سيگار آشنا مىشوند و كم كم در برخى از آنها اين مسئله به مواد مخدر كشيده مىشود و در دانشگاه هم اين گونه معضلات به نوعى وجود دارند. با همه اين مسائل، مسئولان دانشگاهها بايد با برنامهريزىهاى فرهنگى، به مقابله با استعمال دخانيات بپردازند و گرنه با برخوردهاى مقطعى، هيچ چيز حل نمىشود.
بعد از سخنان دانشجويان، سخنان كارشناسان مسائل اجتماعى را بشنويم؛ اما قبل از آن، بد نيست نگاهى به چند آمار جديد پيرامون استعمال دخانيات در كشور بيندازيم:
- دخانيات، سالانه 2 تا 3 هزار ميليارد تومان سرمايه بهداشتى كشور را غارت مىكند.
- ايران در حال حاضر، پانزدهمين واردكننده بزرگ سيگار در دنيا مىباشد.
- 90 درصد از مبتلايان به سرطان ريه و حنجره در كشور، سيگارى هستند.
- سيگار علاوه بر آنكه سبب مرگ زودرس مىشود، در هر 10 دقيقه، جان يك انسان را مىگيرد.
- روزانه 20 ميليارد نخ سيگار در تمام دنيا دود مىشود و از اين طريق، ميلياردها دلار از ميان مىرود.
دكتر عليرضا آقايوسفى، روانشناس و استاد دانشگاه، در گفتوگويى پيرامون بحث قليان كشيدن در دانشگاهها، گفت: اولاً بايد توجه داشت كه قليان در يك دوره 10 ساله از سوى دولت مجاز بود؛ همانطور كه تا دو سه سال پيش هم در خيلى از مجامع عمومى، جلوى قليان كشيدن گرفته نمىشد. بنابراين، تا حدودى، استعمال آن در محيط دانشگاه طبيعى است. نكته دوم بحث، ناظر به اين مسئله است كه بدانيم به دليل مشكلات اقتصادى، اشتغال و...، بسيارى از مردم و به ويژه دانشجويان، براى مقابله با اضطرابها و فشارهاى روانى، به مصرف سيگار و قليان و از اين دست مواد روى مىآورند؛ به خيال اين كه با سيگار كشيدن، اضطراب روانى آنها كم مىشود؛ حال آن كه ثابت شده كه استعمال دخانيات، حتى مىتواند اضطرابآور باشد و موجب معضلات روانى ديگرى براى فرد شود.
وى همچنين تصريح كرد: به اعتقاد من، مسئولان دانشگاهها براى مقابله با گسترش مصرف دخانيات در دانشگاهها، بايد دورههاى آموزشى افزايش مهارتهاى حل مسئله و مقابله با اضطراب روانى را براى دانشجويان داير كنند و از اين طريق، نوعى خودكنترلى را به دانشجويان، آموزش دهند.
همچنين به دانشجويان نيز توصيه مىكنم كه بيش از هر چيز، اين گونه آموزشها را جدى بگيرند؛ زيرا در غير اين صورت، مشكل آنها حل نمىشود.

پیشاپیش فرار رسیدن سال ۲۰۰۸ میلادی را به دوستان تبریک میگم.